บทที่ 31 ตัดไฟแต่ต้นลม

ปลายสายเงียบไปอึดใจใหญ่ มีเพียงเสียงหึ่งๆ ของพัดลมระบายอากาศจากตึกด้านหลังดังตีคู่กับเสียงสะอื้น หญิงสาวเอนหลังพิงกำแพงปูนหยาบกระด้างในตรอกแคบๆ แม้จะหวาดกลัว แต่สมองกลับกำลังประมวลผลและวางแผนทุกอย่างเอาไว้แล้ว

"ท้องเหรอดาว... แกแน่ใจนะว่าไม่ได้ตรวจผิด" น้ำเสียงมะนาวไม่ได้เกรี้ยวกราด แต่มันเต็มไปด้ว...